Հելիկոբակտեր (helicobacter pylori), igg հակամարմիններ. abmed.am

Հետազոտության նկարագրություն

Հելիկոբակտերի, IgG հակամարմինները որոշվում է արյան մեջ Helicobacter pylori մանրէների նկատմամբ, հետևաբար, նաև հենց մանրէի առկայությունը։ Այս միկրոօրգանիզմը գաստրիտի, դուոդենիտի, ստամոքսի և տասներկումատնյա աղու խոցի առաջացմանը նպաստող գործոններից է։

Հելիկոբակտերը հեշտությամբ փոխանցվում է մարդուց` մարդուն, հեշտությամբ բնակվում է ստամոքսի և տասներկումատնյա աղու լորձաթաղանթում՝ գոյության ընթացքում անջատելով օրգանիզմի համար վնասակար, թունավոր նյութեր։ Թեև, ըստ վիճակագրության, հելիկոբակտեր հայտնաբերվում է յուրաքանչյուր երկրորդի մոտ, գաստրիտ զարգանում է վարակվածների ընդամենը 15%-ի մոտ, իսկ մնացածի մոտ որևէ ախտանիշ չի դիտվում։

Միևնույն ժամանակ, հելիկոբակտերով վարակումը մեծացնում է ստամոքսի քաղցկեղի զարգացման ռիսկը։

Հելիկոբակտերը նպաստում է գաստրիտի, դուոդենիտի և խոցային հիվանդության առաջացմանը, սակայն այն միակ պատճառը չէ։ Գենետիկական հակվածությունը, հաճախակի սթրեսները, ծխելը, ոչ ռացիոնալ սնուցումը, ալկոհոլի չարաշահումը և գաստրոդուոդենալ լորձաթաղանթը վնասող դեղերի ընդունումը նույնպես կարևոր են։

Վարակմանն ի պատասխան մարդկային օրգանիզմն սկսում է արտադրել երեք տեսակի իմունոգլոբուլիններ (հակամարմիններ) վարակի դեմ՝ IgM, IgA և IgG։ Առաջին հերթին, վարակից հետո աճում է IgM-ը, այնուհետև, երկար ժամանակի ընթացքում՝ IgA և IgG։ Ախտորոշման համար կարևոր նշանակություն ունեն հենց IgG-հակամարմինները, որոնք հայտնաբերվում են վարակվածների 95-100%-ի մոտ։ Համեմատության համար նշենք, որ IgA հաջողվում է հայտնաբերել հելիկոբակտերով վարակված հիվանդների ընդամենը 70-80%-ի մոտ, իսկ IgМ՝ 15-20%-ի մոտ։

Հետազոտության այս եղանակը բավականին զգայուն է, և նմուշի ստացման համար գաստրոսկոպիա չի պահանջվում։ Սակայն կարևոր է հաշվի առնել, որ թեստը որոշում է մանրէի նկատմամբ հակամարմինների առկայությունը, այլ ոչ մանրէն։ Այդ պատճառով թույլ իմունային ռեակցիայի դեպքում (որը հնարավոր է, օրինակ, տարեց հիվանդների կամ ընկճված իմունիտետով մարդկանց մոտ) թեստը կարող է տալ կեղծ բացասական արդյունք։

Հետազոտության նշանակման ցուցումները

Հետազոտությունը, սովորաբար, նշանակվում է գաստրոէնտերոլոգի, թերապևտի, մանկաբույժի կամ վարակաբանի կողմից հետևյալ դեպքերում.

• գաստրիտի, դուոդենիտի ախտանիշներ,
• ստամոքսի կամ տասներկումատնյա աղու խոցի նշաններ,
• հելիկոբակտերիոզի բուժման արդյունավետության վերահսկում։

Արդյունքների նշանակությունը

Հելիկոբակտերի հետազոտության արդյունքները չափվում են միավոր/մլ-ով կամ U/ml։ 0,9 միավոր/մլ-ից ցածր արժեքների դեպքում արդյունքը բացասական է, 1,1 միավոր/մլ և ավելի՝ դրական։ 0,9-ից մինչև 1,09 միավոր/մլ արժեքները միջանկյալ են և համարվում են կասկածելի արդյունք (չի կարելի հավաստիորեն պնդել, որ հելիկոբակտերի նկատմամբ հակամարմիններն առկա են կամ բացակայում են);

Եթե խոսքը բուժման արդյունավետության գնահատման մասին է, ապա բուժման հաջողության մասին վկայում է ոչ թե հակամարմինների լիովին անհետացումը, այլ նրանց քանակի 20-25%-ով նվազումը կես տարի բուժում ստանալուց հետո:

Հետազոտության նախապատրաստում. հատուկ նախապատրաստում չի պահանջվում։

Հետազոտության նյութը. Երակից` արյուն։

Հետազոտության մեթոդը. իմունահեմիլյումինեսցենտային քննություն։

Անալիզի իրականացման ժամկետը. 1 աշխատանքային օր։

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ